مولف کتاب، این اثر را براساس تجربیات شخصی خود در مشاوره با معتادان و بیماران مختلف نوشته است. او در مقدمه کتابش به این نکته اشاره کرده که تجربیات سالیان مشاوره، سخنرانی و پژوهش باعث شده به این نتیجه برسد که شرم به عنوان یک هیجان انسانی سالم می تواند به یک هویت تبدیل شود. برای داشتن شرم به عنوان یک هویت باید باور کنیم که انسان خطاکار و ناقص است. وقتی شرم به یک هویت تبدیل می شود، به صورت شرم سمی و ضد انسانی درمی آید.
برادشاو می گوید شرم عاطفه ای است که منشأ بسیاری از حالات درونی و اختلالات روانی پیچیده است: افسردگی، از خود بیگانگی، عدم اعتمادبه نفس، گوشه گیری پارانوئید کژپندار، اسکیزوئید، بیماری های وسواسی، دوشخصیتی، کمال گرایی، احساس عمیق پستی، بی لیاقتی یا شکست، اختلالات مرزی و بیماری های خودشیفتگی. شرم سمی کار شخصیت های واقعی مان را به قدری خراب می کند که نشانه های شرم از لاک های دفاعی خود کاذب نمایان می شوند. هر نشانه یا سندرم الگوی ویژة خودش را دارد. شرم سمی هستة روان رنجوری، اختلالات شخصیتی، خشونت سیاسی، جنگ ها و مجرم بودن می شود.
